ادمی دررنج غربت رنگ باخت،بسکه تنها امدوتنهاگذشت

                     خاطرماروی ارامش ندید،عمرما چون موج بر دریا گذشت

                                   درســـــخـــن بــــــودم شــبـی با آینه:

                            گفتم ان شادی چه شد؟

                                                       گـــــــــــفتا گـــــــــــذشـــــــــتــــ

                        گفتم ان لبخند مستی بخش کو؟

                                         گـفـت خـوابـی بـــــود وچـون رویـا گـــــذشت

من ماهي ام  و  صيد شدم از دل دريا

تنها غم من، محنت دوريست ، خدايا

در حسرت  دريايم  و  در جام  گرفتار

زندان من اين حوض بلوريست خدايا

درساحل امروزقایقی دارم جنسش زاوهام مرغوب فردا  طوفان قلندرمیوزد امشب بی بادبان گشته تقدیردنیا

دلم گرفته و به کنج این شب بی مهتاب و خاموش

تکیه زده است.

نه ستاره ها ، که همیشه مهربان بودند

و نه ماه ، با آن مهتابی زیبا

امشب نمی توانند پاسخگوی گونه های خیس من باشند.
 

نمیشه دل به هر کس دادنمیشه از نفس افتاد

 پرنده با پر بسته نمیشه از قفس آزاد

نمیشه شب به شب خوابید فقط کابوس وحشت دید

 نمیشه در سکوت خود صدای گریه رو نشنید

 نمیشه غرق در غم بود ولی از گریه رو گردوند

 نمیشه تا ته آواز فقط از ترس فردا خوند

گلوی ساز دلتنگی پر از فریاد خاموشه

دوباره سر بده هق هق بذار دست صدا روشه

نمیشه دل به هرکس داد نمیشه دل به هرکس بست

نمیشه رفت و راهی شد رسید اما به یک بن بست

 چه رسم ناهماهنگی, همیشه رسم تقدیره

نمیشه بود و عاشق بود واسه عاشق شدن دیره