من در بتکده ی ساخته ی ذهن خویش...

هســـــتم حریص!

با آنکه می دانم چیزی عایدم

نمیشود جز هیـــچ و هیــــــچ...!

تو والاتر از آنی

نمی دانم آنچه دانی

مســــــکینی بیش نیستم

تنهـــــا تـو....

آری......!

تنهــــا تو میدانی کیســـتم

پس ای فراتر از زمــان و مــــکان

لا اقل تو برایـــم بمـــــان

مرا از خود نران

چون هســـــتم مثال بی کســــان

مثال ره گمـــــکردگان....

بی تو ندارم نشـــان....!