مپرس حال مرا روزگار یارم نیست

جهنمی شده ام.هیچکس کنارم نیست

نهال بودم و در حسرت بهار ولی

درخت میشوم و شوق برگ و بارم نیست

به این نتیجه رسیدم که سجده کردن من

به جز مبارزه با آفریدگارم نیست 

مرا ز عشق مگویید.عشق گمشده ای ست

که هرچه هست ندارم!که هرچه دارم نیست

شبی به لطف بیا بر مزار من.شاید

بروید آن گل سرخی که بر مزارم نیست